Melmac 1 - Klimop 1
Wat een wedstrijd mensen, pfff. Ik zal jullie bijpraten.
Aangekomen in het Sportcentrum stond Hans ons al met een lekker kopje koffie op te wachten. Ik wist dat ik reserve stond deze wedstrijd, dus kon mooi alles van de kant bekijken. Toen bleek vervolgens zelfs dat ik het scorebord mocht bedienen! Nu hebben we bij het Sportcentrum een heel mooi portable elektronisch scorebord, dus je kunt nagaan hoe verheugd ik hiermee was. Ook had ik een mooi lunchpakket meegenomen van thuis, dus hoefde ik me geen moment te vervelen.
We kwamen mooi op 1-0 voorsprong. Helaas hebben we de rest van de wedstrijd niet meer voorgestaan. Onder het mom van de 6-jes-cultuur gaan we volgende wedstrijd proberen of het andersom ook kan, de punten worden namelijk pas verdeeld aan het einde. Ik heb tijdens de eerste helft vele malen op knopjes mogen drukken van het scorebord. Een paar keer op de start en stop knop, en ook op de scoreknoppen. Helaas iets meer op die van de uitspelende dan van de thuisspelende partij, maar mijn euforie hierover was niet veel minder.
Na ongeveer 7 minuten spelen in de tweede helft mocht ik gaan warmlopen, een hinderlijke onderbreking van het scorebord bedienen. Ongeveer een kwartier voor tijd mocht ik invallen. Ik had toen de bediening van het scorebord over gedragen aan een ander. Helaas kon ook ik het tij niet meer keren, waardoor we met 15-17 verloren.
Het beste van de dag werd echter bewaard voor ’s avonds. Eelco moest nog een wedstrijd fluiten van Tilburg A1 voor onze mooie vereniging. Voor morele support hebben Luuk en ik ons vrijwillig gemeld om hem te volgen naar het sportcomplex van KV Tilburg. Na frietjes en de bijbehorende snacks te hebben gehaald bij de plaatselijke frituur, begaven wij ons naar het nederige stulpje dat Eelco betrekt met zijn vriendin Daphne. Aldaar laafden wij ons aan de frietjes en snacks en hebben we ook nog FIFA 12 gespeeld op Eelco’s PS3. Ik heb Luuk ingemaakt met 3-0 (een ware slachtpartij) en daarna jammerlijk verloren van Eelco met 2-1, met name door een vrije trap op de paal die vervolgens via de rug van mijn keeper in het doel belandde. Bedankt Artificial Intelligence van de keeper van Portsmouth.
Hierna fietsten wij gezamenlijk naar de hal van KV Tilburg, waar Eelco zoals gezegd zijn wedstrijd moest fluiten. Hoogtepunt van deze pot was voor de wedstrijd; de inschietmuziek stond aan, waarna Eelco het zich permitteerde om een dansje te wagen op de middenstip, wachtend tot de wedstrijd kon aanvangen. Hulde. Nadat de wedstrijd was beëindigd door diezelfde Eelco en wij richting huis gingen, kwamen we op het lumineus slechte idee om bij mij thuis (een aardig end fietsen) met zijn drieën nogmaals frietjes te eten en wat biertjes te verorberen. Wachtend op de samenvattingen van de Eredivisie genoten we onder het genot van een Duveltje of 2 van de briljante film ‘Bitch Slap’, een waar heldinnen-epos met vrouwen waar je ‘U’ tegen zegt. Nadat we ‘U’ tegen ze hadden gezegd bekeken we de samenvattingen. Gelukkig was de film aan het einde van de samenvattingen nog niet afgelopen en konden wij zo weer terug in de film komen, die na een aantal onverwachte wendingen ons een spectaculair einde bracht, waarin ook duidelijk werd gemaakt waarom gekozen was voor de eerdergenoemde titel. Hierna hebben we nog kunnen genieten van het spel van Jeremy Lin, die voor de New York Knicks een career-high van 38 punten wist te scoren in de wedstrijd tegen de Los Angeles Lakers. Daarmee kwam deze vermoeiende dag aan een schitterend einde, nadat Luuk al eerder was afgehaakt wegens een gebrek aan mannelijkheid.
Groeten Max